Γιώτα Κριλή "ΚΥΚΛΑΜΙΝΟ" ένα ιστορικό μυθιστόρημα!

Η γέννηση του μύθου Μythological consciousness (Μέρος 2o)

Lemnos - Gallipoli (1915-2015) by Debbie Papadakis

• 
  Republished from protothemanews.com
• 
  






Australia and Greece… Remembering war heroes on Lemnos (photos)


By Debbie D E Papadakis




The honor of writing about the

Τιτανομαχία... αλήθεια ή μύθος;

Γράφει ο Γιώργος Αθανασιάδης

Δικηγόρος - Θεατρικός Συγγραφέας

ΣΥΔΝΕΥ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ

e mail: athanasiadis.g@hotmail.com

tel: 0421 969 172

Τιτανομαχία... αλήθεια ή μύθος;

....Τιτῆνές τε θεοὶ καὶ ὅσοι Κρόνου

Περί Μακεδονίας Λόγος (Μέρος ζ')

Γράφει ο Γιώργος Αθανασιάδης

Δικηγόρος - Θεατρικός συγγραφέας

Αρθρογράφος - Ραδιοφωνικός παραγωγός

SYDNEY -  AUSTRALIA

e-mail: athanasiadis.g@hotmail.com

Περί Μακεδονίας Λόγος  (Μέρος ζ')

Κεφάλαιο Β

Ελληνική απαρχής η των Μακεδόνων γλώσσα

"Έλληνες εισίν οι της ημετέρας παιδείας μετέχοντες".

Ισοκράτης

Ο Έλλην ήταν ο γενάρχης των Ελλήνων. Ήταν γιός του Δευκαλίωνα και της Πύρρας, αδελφός του

Περι Μακεδονίας λόγος (Μέρος ε')

Γράφει και επιμελείται

ο Γιώργος Αθανασιάδης

Δικηγόρος, Θεατρικός συγγραφέας

Ραδιοφωνικός Παραγωγός

SYDNEY AUSTRALIA

Tel : 0421 969 172

e-mail: athanasiadis.g@hotmail.com

............

Απο την γενιά του Ηρακλέους του μεγάλου Γενάρχη ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ απο τη γραμμή της Ιούς του Ινάχου, λοιπόν, έλκει την καταγωγή της και η βασιλική οικογένεια της Μακεδονίας και όλων των Μακεδόνων και εκ του σπέρματος δε επίσης του Μακεδώνος, αδελφού του Μάγνητος. Ελληνες, την καταγωγή και την φυλή και οι Μακεδόνες και στην συνέχεια της ανάλυσης

Περί Μακεδονίας Λόγος (Μέρος δ΄)

Γράφει ο

Γιώργος Αθανασιάδης

Δικηγόρος - Θεατρικός συγγραφέας

Ραδιοφωνικός Παραγωγός 

ΣΥΔΝΕΥ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ

e-mail: ggeorge45@hotmail.com

Tel: 0421 969 172

«...Ο Κάρανος πριν την πρώτη Ολυμπιάδα (η οποία χρονολογείται 2800 χρόνια περίπου πριν απο σήμερα) συγκέντρωσε απο τους Αργείους και άλλους Πελοποννησίους στρατιωτικές

δυνάμεις και εξεστράτευσε προς την Μακεδονία. Εκείνο τον καιρό ο βασιλιάς των Ορεστών* βρισκόνταν σε πόλεμο με τους γείτονες που ονομάζονταν Εορδαίοι** και κάλεσε τον Κάρανο να έλθει για βοήθεια αφού του υποσχέθηκε να του δώσει τη μισή χώρα εάν αποκατασταθεί η ειρήνη. Ο βασιλιάς κράτησε τον λόγο του και ο Κάρανος βασίλεψε σ αυτήν επί 30 χρόνια. Μετά βασίλεψε ο γυιός του ο Κοίνος για 28 χρόνια. Μετά ο Τυρίμμος για 43 χρόνια. Μετά ο Περδίκκας για 48 χρόνια και μετά ο Αργαίος για 31 χρόνια. Ο Αργαίος άφησε για διάδοχο στο θρόνο του το Φίλιππο που βασίλεψε για 33 χρόνια και μετά ο Αερόπας για 21 χρόνια. Τον Αερόπα διαδέχθηκε ο Αλκέτας που βασίλεψε 18 χρόνια και μετά ο Αμύντας που βασίλεψε 49 χρόνια. Τον Αμύντα διαδέχθηκε ο Αλέξανδρος ο Α΄ που βασίλεψε 44 χρόνια. Μετά τον Αλέξανδρο βασίλεψε ο Περδίκκας για 22 χρόνια και μετά ο Αρχέλαος 17, και έπειτα ο Αγέορπος 6 χρόνια. Κατόπιν βασίλεψε ο Παυσανίας για 1 χρόνο, ο Πτολεμαίος 3 χρόνια, μετά ο Περδίκκας 5 και ο Φίλιππος ο Β΄ 24. Το Φίλιππο διαδέχθηκε ο γυιός του Αλέξανδρος ο Β΄ που πέρασε 12 χρόνια πολεμώντας τους Πέρσες. ..» 

*(περιοχή της Μακεδονίας)

**(ελληνικά φύλα που κατοικούσαν στην δυτική Μακεδονία, στην περιοχή της Εορδαίας)

Αυτό είναι το γενεαλογικό δέντρο του Αλεξάνδρου του Β΄ βασιλιά των Ελλήνων απο την Μακεδονία, του στρατηλάτου, εκ γενεάς Καράνου Βασιλέως. Ποιός ήταν όμως ο Κάρανος ο πρώτος βασιλιάς της Μακεδονίας και από πού έλκει την καταγωγή του; 

Τα παρακάτω στοιχεία ελήφθησαν απο το λήμμα της αγγλικής WIKIPEDIA και αποτελούν αδιάσειστες ιστορικές πηγές προς όποιον αμφισβητεί την Ελληνικότητα της Μακεδονίας και της γενεάς των Μακεδόνων βασιλέων και όλων εκείνων των Σλαβόφωνων και άλλων λαλούντων αλλογεννή γλωσσικά ιδιώματα:

«Στην ελληνική μυθολογία ο Κάρανος ήταν ο μυθικός γενάρχης του βασιλικού οίκου της Μακεδονίας. Ο Κάρανος αναφέρεται για πρώτη φορά από τον Θεόπομπο. Οι παραδόσεις όμως οι σχετικές με τη γενεαλογία του είναι ποικίλες και πολύ διαφορετικές μεταξύ τους. Συνήθως ο Κάρανος αναφέρεται ως ένας από τους γιούς τουΤημένου. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο Κάρανος πολέμησε με τους αδελφούς του για τη διαδοχή του στον θρόνο του Άργους. Αφού απέτυχε, απεφάσισε να βρεί μία άλλη χώρα για να βασιλεύσει και απευθύνθηκε στοΜαντείο των Δελφών. Εκεί η Πυθία του έδωσε τον εξής χρησμό: 

«Έστι κράτος βασίλειον αγαυοίς Τημενίδαισι γαίης πλουτοφόροιο. Δίδωσι γαρ αιγίοχος Ζευς. Αλλ' ίθ' επειγόμενος Βοττηίδα προς πολύμηλον. Ένθα δ' αν αργικέρωτας ίδης χιονώδεας αίγας ευνηθέντας ύπνω, κείνης χθονός εν δαπέδοισι θύε θεοίς μακάρεσι και άστυ κτίζε πόληος.» 

Μετάφραση :

«Οι ευγενείς Τημενίδες βασιλεύουν σε εύφορη γη, δώρο του Δία που κρατά την αιγίδα. Σπεύσε όμως για τη γη των Βοττιαίων, χώρα πολλών κοπαδιών (πολύβοσκη), και όπου δείς αίγες λευκές σαν το χιόνι με κέρατα αστραφτερά, που κοιμούνται ύπνο βαθύ, στο επίπεδο μέρος αυτής της γης θυσίασε στους μακάριους θεούς και ίδρυσε την πόλη του κράτους σας.»

(Διόδωρος ο Σικελιώτης, Ιστορική Βιβλιοθήκη) 

Τότε ο Κάρανος και όσοι τον ακολούθησαν μετακινήθηκαν προς βορρά σε αναζήτηση της κατάλληλης γης. Τελικά έφθασε σε μία εύφορη κοιλάδα, όπου βρήκε τις γίδες, όπως στην περιγραφή, οπότε σκέφθηκε ότι η προφητεία είχε εκπληρωθεί. Εκεί λοιπόν έχτισε μια πόλη που την ονόμασε «Αιγαί» (από την ελληνική λέξη αίγα = γίδα), δίπλα στη σημερινή κωμόπολη Βεργίνα της Ημαθίας (όπου ανευρέθησαν και οι βασιλικοί τάφοι της Μακεδονίας). Από τα μέσα, λοιπόν, του 4ου αι. π.Χ. ως πρώτος βασιλιάς της Μακεδονίας φέρεται ο Κάρανος, όνομα που είχε ένας από τους γιους του Φιλίππου Β’ και ένας από τους ιππάρχους του Αλεξάνδρου. Αυτός ο ιδρυτής-πρόγονος, γιός του Ποιάνθη ή Ποία, άλλοτε γιός ή αδελφός του Αργείου βασιλιά Φείδωνα, γιού του Αριστοδαμίδα, είχε έλθει απευθείας από το Άργος για να φτιάξει μια καινούρια πατρίδα. 

Αλλη εκδοχή αναφέρει ότι ο Κάρανος ήλθε στην Ημαθία με μεγάλη συνοδεία Ελλήνων, σύμφωνα πάντα με τον χρησμό της Πυθίας που τον διέταξε να ψάξει να βρεί τόπο εγκατάστασης στη Μακεδονία. Ακολουθώντας ένα κοπάδι αίγες που έτρεχαν να προφυλαχθούν από τη βροχή – έβρεχε καταρρακτωδώς και υπήρχε πυκνή ομίχλη– κατέλαβε την πόλη της Έδεσσας χωρίς οι κάτοικοι να τον αντιληφθούν. Και όταν του υπενθύμισαν τον χρησμό που τον είχε διατάξει «να ψάξει ένα βασίλειο όπου θα τον οδηγήσουν οι αίγες», την έκανε πρωτεύουσα του βασιλείου του. Και με πολλή προσοχή διατήρησε από κει και πέρα τη συνήθεια να βάζει τις ίδιες θηλυκές αίγες μπροστά από το λάβαρό του, όποτε παρήλαυνε ο στρατός του, ώστε να είναι οι αρχηγοί των επιχειρήσεών του, ακριβώς όπως είχαν γίνει και πρωτεργάτες της ίδρυσης του βασιλείου του. Σε ανάμνηση του ρόλου των αιγών μετονόμασε την πόλη της Έδεσσας «Αιγές» και τους κατοίκους Αιγεάδες. Έπειτα εκδίωξε τον Μίδα, που κρατούσε ένα κομμάτι της Μακεδονίας, και άλλους βασιλείς και τους αντικατέστησε. Ήταν ο πρώτος που ένωσε τις φυλές διαφόρων λαών και έκανε τη Μακεδονία αυτό που λέμε ένα σώμα. Και το βασίλειό του μεγάλωσε, επειδή είχε βάλει γερά θεμέλια ανάπτυξης. Μετά από αυτόν βασίλεψε ο Περδίκκας (Ιουστίνος 7.1.7-12)

Συνεχίζοντας λοιπόν περαιτέρω πρέπει να πώ ότι εφόσον μέχρι τώρα αναφορά γίνεται στην καταγωγή της βασιλικής οικογένειας και του λαού των Μακεδόνων, απο τον Κάρανο και μετά καλό και φρόνιμο είναι να αναφερθούμε παρακάτω εν ολίγοις στο γενεαλογικό δέντρο του Καράνου. Σύμφωνα, λοιπόν με την χρονογραφία του Γεωργίου Συγκελλού, που πήρε απόσπασμα απο την ιστορία του Διοδώρου του Σικελιώτου:

«...Ο Κάρανος ήταν γυιός του Φείδωνα, γυιού του Αριστοδαμίδα, γυιού του Μέροπος, γυιού του Θεστίου, γυιού του Κισσίου που ήταν γυιός του Τημένου, γυιού του Αριστομάχου, γυιού του Κλεοδαίου, γυιού του Υλλου, που ήταν γυιός του Ηρακλή..»

Γεώργιος Συγκελλός (χρονογραφία σε μετάφραση)

Σύμφωνα με μερικούς συγγραφείς ο Κάρανος ήταν πραγματικό πρόσωπο και έζησε ή βασίλευσε από το 808 π.χ.ως το 778 π.χ.»

Συνεχίζεται την άλλη βδομάδα ...

You may also like

Περί Μακεδονίας Λόγος (μέρος γ΄)

Γράφει ο 

Γιώργος Αθανασιάδης

Δικηγόρος - Δημοσιογράφος

Θεατρικός Συγγραφέας

Σύδνεϋ - Αυστραλίας

Τηλέφωνο: 0421 969 172

...... Ανατρέχοντας στις πηγές της αρχαιότητας τα βήματα της μελέτης μας οδηγούν αναπόφευκτα και στην βίβλο των Χριστιανών και των Εβραίων και μάλιστα στα ίδια εκείνα κείμενα που μελετούν και οι σλάβοι των Σκοπίων, υπό την ιδιότητα τους ως χριστιανών ορθοδόξων έστω και σχισματικών εκκλησιαστικά. Ας ελπίσουμε ότι δεν έχουν αφαιρέσει απο τα εβραϊκά κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης εκείνα τα κεφάλαια που αναφέρονται στους Ελληνες και ιδιαίτερα στους Μακεδόνες. Σύμφωνα λοιπόν, με την Παλαιά διαθήκη (Γένεση), οι Ελληνες όπως και οι υπόλοιποι άλλοι λαοί, είναι απόγονοι του Νώε, δηλαδή του ανθρώπου που μαζί με τη γυναίκα του και όλα τα είδη ζώων , διεσώθησαν μετά τον κατακλυσμό. 

Συνεχίζει την εξιστόρηση η Παλαιά Διαθήκη, ονομάζοντας την Μακεδονία και κατά το εβραϊκό της όνομα Χεττειείμ και αποκαλώντας τους Μακεδόνες Ελληνες και την βασιλείαν τους «Ελλήνων βασιλεία»:

«Και εγένετο μετά το πατάξαι Αλέξανδρον τον Φιλίππου τον Μακεδόνα, ος εξήλθεν εκ της γής Χεττειείμ, και επάταξε τον Δαρείο βασιλέα Περσών και Μήδων και εβασίλευσεν αντ΄αυτού πρότερος επί την Ελλάδα και συνεστήσατο πολέμους πολλούς και εκράτησεν οχυρωμάτων πολλών και έσφαξε βασιλείς της γής και διήλθεν έως άκρων της γής και έλαβε σκύλα πλήθους εθνών. και ησύχασεν η γή ενώπιον αυτού και υψώθη και επηρθη η καρδία αυτού και συνήγαγε δύναμιν ισχυράν σφόδρα και ήρξε χωρών και εθνών και τυράννων και εγένοντο αυτώ εις φόρον και μετά ταύτα έπεσεν επι την κοίτην και έγνω ότι αποθνήσκει και εκάλεσε του παίδας αυτού τους ενδόξους τους συντρόφους αυτού απο νεότητος και διείλεν αυτοίς την βασιλείαν αυτού έτι ζώντος αυτού. και εβασίλευσεν Αλέξανδρος έτη δώδεκα και απέθανε. Και επεκράτησαν οι παίδες αυτού έκαστος εν τω τόπω αυτού. και επέθεντο πάντες διαδήματα μετά το αποθανείν αυτόν και οι υιοί αυτών οπίσω αυτών έτη πολλά και επλήθυναν κακά εν τη γή. και εξήλθεν εξ αυτών ρίζα αμαρτωλός Αντίοχος Επιφανής. υιός Αντιόχου βασιλέως, ός ήν όμηρα εν τη Ρώμη και εβασίλευσεν εν έτει εκατοστώ τριακοστώ και εβδόμω βασιλείας Ελλήνων.

(Μακαβαίων, Κεφ 1,1-10)

Μετά την παράθεση του μικρού αποσπάσματος από τις πηγές, θεωρήσαμε ότι και πέραν της παλαιάς διαθήκης, τα πρώτα χριστιανικά χρόνια, υπήρχε συνήθεια και πολλά γεγονότα ιστορικά ή αναφορές ιστορικές σε σχέση με επιφανή πρόσωπα, να γίνονται με βάση το γενεαλογικό δέντρο των σημαντικών αυτών προσώπων. Ετσι λοιπόν, για παράδειγμα οι Χριστιανοί σε όλο τον κόσμο Ορθόδοξοι, Καθολικοί ή του οιουδήποτε δόγματος, βασίζουν την γνώση τους για τον Χριστό, στους Ευαγγελιστές και αποστόλους. Τις ημέρες των Χριστουγέννων, αναγιγνώσκονται αποσπάσματα απο την βίβλο και συγκεκριμένο απόσπασμα εκείνο της γεννέσεως του Χριστού. Λέει λοιπόν ο ευαγγελιστής «... Αβραάμ εγέννησε Ισαάκ εκ της Σάρας, Ισαάκ εγέννησε Ιακώβ εκ της Ρεβέκκας.. κλπ,. ήσαν δεν γενεαί δεκατέσσερες...» και η αναφορά στις Εβραϊκές ρίζες της οικογένειας του Ιησού, είναι μακρά και αναλύεται κάθε δεκατέσσερες γενεές μέχρι την μητέρα του, την Μύριαμ. Αυτό ήταν συνήθεια της εποχής. Εκτός όμως απο την γενεαλογία του Χριστού, επίσκοποι Χριστιανοί ιστορικοί, κυρίως της πρώτης μετά Χριστόν εποχής, αναφέρονται σε ιστορικά πρόσωπα με βάση το γενεαλογικό τους δέντρο, το οποίο αναπτύσσουν τόσο αναλυτικά που πραγματικά η ανάγνωση του καταντά κουραστική. Θα σας κουράσουμε, λοιπόν και εμείς με τη σειρά μας, αναπτύσσοντας το γενεαλογικό δέντρο του μεγάλου Ελληνα προγόνου μας, εκ των ιστορικότερων μορφών της παγκόσμιας ιστορίας του Αλεξάνδρου του Β΄, βασιλέως της Μακεδονίας. Οπως έγραψε την ιστορία ο Ευσέβιος επίσκοπος Καισαρείας στη λατινική γλώσσα τον 4ο αιώνα μ.Χ., φαίνεται ότι συγκέντρωσε αποσπάσματα της γενεάς του Μεγάλου Αλεξάνδρου, απο τα βιβλία του Διοδώρου Σικελιώτου, ιστορικού, από τον οποίο γνωρίζει η ανθρωπότητα την ιστορία του μεγάλου Ελληνα στρατηλάτου ή ίσως και από άλλους ιστοριογράφους, έργα των οποίων είχαν διασωθεί τουλάχιστον ως τις μέρες του. Οσον αφορά τον ίδιο Ευσέβιο Καισαρείας και την αξία του συγγραφικού ιστορικού του έργου (Χρονικά ή την Εκκλησιαστική του Ιστορία) αλλά και την προσωπικότητα του γενικώς, η ιστορία τον έχει εντάξει στις «αμφιλεγόμενες» προσωπικότητες, ειδικότερα όσον αφορά την εξύμνηση και την μεροληψία του για τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο τον Μεγάλο. Στις δύσκολες εκείνες εποχές με τις αλλαγές που συντελούνταν στον τότε γνωστό κόσμο και την «επιβολή» - επικράτηση της νέας Χριστιανικής θρησκείας, πολέμιοι της μιάς ή της άλλης πλευράς αντιμάχονταν για την ορθότητα των γραφομένων απο τους ιστορικούς .

Αλλο «επίτευγμα» του ανθρωπίνου γένους στην αλληλοεξόντωση του κάθε φορά, είναι ο προσχηματικός χαρακτήρας των δρώμενων αυτών σε σχέση με τα πραγματικά αίτια. Αίτια πολέμων πάντοτε ήταν η οικονομική εκμετάλλευση πηγών πλούτου και παραγωγής, αλλά εμφανίζονταν απο την αρχαιότητα μέχρι σήμερα κάθε άλλου είδους λόγοι και κυρίως η θρησκεία (σταυροφορίες, ιεροί πόλεμοι του Ισλάμ κ.λ.π.), ακολουθούμενοι απο λόγους τιμής ( Τρωϊκός πόλεμος) ή αλυτρωτικούς και όλα αυτά στο σύνολο τους αποτελούν προφάσεις εν αμαρτίαις και μιά διαρκή προσπάθεια συγκάλυψης της αλήθειας. Με την συνεκτίμηση όλων αυτών των δεδομένων ιεραρχούντος του οικονομικού χαρακτήρα κάθε αναταραχής και πολεμικής σύρραξης, πρέπει να μελετά κανείς την ιστορία και την αξιοπιστία των πηγών και η κρίση που θα διαμορφώνεται και θα εκφράζεται να αποδεικνύεται τελικώς με επιχειρήματα. Εστω δηλαδή και αν ακόμη μεροληπτεί ο Ευσέβιος, στην ιστορική του αναφορά για τον Κωνσταντίνο τον επανομασθέντα Μέγα και ιδρυτή του ανατολικού Ρωμαϊκου κράτους και μετέπειτα τιμούμενον ως άγιο απο την Χριστιανική Εκκλησία, πιστεύω, οτι εν τοις πράγμασιν, δεν είχε τέτοιο λόγο, τουλάχιστον εμφανή να προχωρήσει σε συγγραφή ψευδών εφευρημάτων, στην αναφορά του στο γενεαλογικό δένδρο της βασιλικής οικογένειας της Μακεδονίας. Το γεγονός αυτός ενισχύεται και από το αποτέλεσμα ότι δηλαδή η βασιλική οικογένεια της Μακεδονίας, για πρώτη φορά στον τότε γνωστό κόσμο, σε τόσο μεγάλο εύρος δημιούργησε ένα τεράστιο σε έκταση κράτος, αποτελώντας ίσως την πρώτη ιστορικά πάνω στην γή μορφή παγκοσμιοποίησης. Επιπλέον, η συγγραφή αυτή του έργου του Ευσεβίου, γίνεται σε μιά εποχή, που πλέον ιστορικά σε μεγάλο βαθμό, υπήρχε τόσο στην περιοχή της Μακεδονίας, όσο και της Ελλάδος γενικά, αλλά και των συνόρων της προς βορρά, ένα ενιαίο Ρωμαϊκό κράτος, με σαφείς γεωγραφικούς ορισμούς, οργάνωση, δομή και πολίτευμα. Υπήρχε ταυτότητα (μετά το διάταγμα του Καρακάλλα) για τους υπηκόους του κράτους και αυτή ήταν η ταυτότητα αδιαμφισβήτητη του Ρωμαίου πολίτη. 

Στις διάφορες χώρες-επαρχίες της αυτοκρατορίας, ζούσαν οι λαοί που την απάρτιζαν με τα εθνολογικά τους ιδιώματα, που την εποχή εκείνη, ευρίσκονταν υπό τη σκέπη του Ρωμαϊκού πολυεθνικού κράτους και εγνώριζαν κάθε ένας απο αυτούς την ιστορική του προέλευση και την εθνική του ταυτότητα. Συνεπώς, ο Ευσέβιος την εποχή εκείνη, φρονώ ότι δεν είχε κανένα ιδιαίτερο λόγο να εξιστορήσει ανακρίβειες, τουλάχιστον ως προς την προέλευση των Μακεδόνων, ως βασικού Ελληνικού φύλου και μάλιστα Δωρικού. Την εποχή εκείνη, δεν υπήρχε «Μακεδονικό ζήτημα» με την σημερινή του μορφή ούτε κάν είχαν εμφανισθεί οι Σλάβοι στο προσκήνιο της ιστορίας. Με τις σκέψεις αυτές, παρατίθεται η γραφή του ιστορικού Ευσεβίου και αναγράφεται η ιστορική προέλευση της βασιλικής οικογένειας της Μακεδονίας, ως γενάρχου παράλληλα των κατοίκων της γεωγραφικής αυτής περιοχής του βορρά του γενικότερου Ελλαδικού χώρου. ....

Συνεχίζεται την επομενη βδομάδα....

«ΠΕΡΙ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΛΟΓΟΣ» Μέρος Β΄ (κεφάλαιο 1ο) Η καταγωγή των Μακεδόνων!

Γράφει και επιμελείται ο 

Γιώργος Αθανασιάδης

Δικηγόρος - Θεατρικός συγγραφέας 

(μια μικρή αξιολόγηση στοιχείων)

0421 969 172

"Εκ Μακεδόνος Ιππιοχάρμου, αδελφού του Μάγνητος και Ηρακλέους γενεάς , Αλέξανδρος ο των Ελλήνων Μέγας"

Εκφώνηση: Γεώργιος Αριστείδους Αθανασιάδης

Κεφάλαιο Α

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - MACEDONIA

Συγγραφή Κειμένου 

Επιμέλεια και παρουσίαση ιστορικών πηγών και αλλοτρίων κειμένων

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ

ΕΞ ΑΘΗΝΩΝ ΟΡΜΩΜΕΝΟΣ

δικηγορος - θεατρικος συγγραφεας

Τηλέφωνο Αυστραλίας :  0421 969 172

Τη γραφή που κρατάς αναγνώστη στα χέρια σου αφιερώνω:

Με αγάπη σε κείνους που στέκονται δίπλα μου στη ζωή και στην πορεία μου!

Με σεβασμό και εκτίμηση στην κυρία Αννα Αρσένη εκδότρια του περιοδικού  του Σύδνεϋ 

ALFA GREEK AUSTRALIAN MAGAZINE.

«ΠΕΡΙ  ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΛΟΓΟΣ» 

(ΜΕΡΟΣ Α΄) 

«Μουσάων  Ἑλικωνιάδων  ἀρχώμεθ'  ἀείδειν,

αἵ θ' Ἑλικῶνος   ἔχουσιν ὄρος    μέγα τε    ζάθεόν τε

καί τε    περὶ κρήνην   ἰοειδέα πόσσ'   ἁπαλοῖσιν

ὀρχεῦνται    καὶ βωμὸν     ἐρισθενέος      Κρονίωνος»

Ησιόδου «Θεογονία» στι. 1-4

"Εκ Μακεδόνος Ιππιοχάρμου,  Μάγνητος αδελφού και Ηρακλέους γενεάς , 

Αλέξανδρος ο των Ελλήνων Μέγας"

Εκφώνηση: Γεώργιος Αριστείδους Αθανασιάδης

Εισαγωγικό σημείωμα

Είθε οι Ελικωνιάδες μούσες να είναι αρωγοι μου στην συγγραφή αυτή!

Φίλε αναγνώστη, ζητώ την κατανόηση σου και μοιράζομαι μαζί σου την χαρά μου, που αυτό το κείμενο είναι στα χέρια σου. Ελπίζω να μοιραστείς μαζί μου και την αγωνία και τις σκέψεις μου.

Δεν είμαι συγγραφέας, ούτε ιστορικός. Δεν έκαμα ακαδημαϊκές σπουδές στην γλώσσα και στο χειρισμό της . Δεν πήρα περγαμηνές και τίτλους, ούτε διδακτορικά πτυχία σε περισπούδαστα πανεπιστήμια εντός και εκτός Ελλάδας, ούτε γυρνώ τις στράτες του κόσμου, με φουσκωμένη κοιλιά και μυαλά επιδεικνύοντας μεμβράνες. Απλά καθήσαμε κάποια μέρα με την κυρία Αννα Αρσένη, εκδότρια του περιοδικού ALFA GREEK AUSTRALIAN MAGAZINE εδώ στο Σύδνευ και κουβεντιάσαμε, ανταλλάξαμε τις σκέψεις μας και τους προβληματισμούς μας και αποφασίσαμε όλα εκείνα που μας πονούν και μας ευαισθητοποιούν να τα απλώσουμε σε μερικές αράδες χαρτί και έτσι γεννήθηκε η ιδέα να κάνουμε ένα αφιέρωμα για την Μακεδονία μας. Πράγματι, σε δύο τεύχη, όπως μου ζητήθηκε απο την αρχισυντάκτρια και εκδότρια του περιοδικού, έγραψα μερικές λέξεις με γνώμονα τα λόγια που έβγαιναν απο την μέση γνώση μου για την ιστορία της Μακεδονίας και περισσότερο σαν έκφραση ενός συναισθηματικού κόσμου και αναμνήσεων. Στην πορεία διαπιστώσαμε, ότι θάταν καλύτερα σαν ενότητα να γραφεί αυτό το αφιέρωμα ξεχωριστά και να μη διασπασθεί με μυθιστορηματική μορφή, σε συνέχειες στα διάφορα τεύχη του περιοδικού. Ανέλαβα την δουλειά αυτή και εκείνο που με στήριξε ήταν η ενθάρρυνση και η εμπιστοσύνη που έδειξε σε μένα η Αννα. Ελπίζω, κάτι να έχω δώσει και εγώ τελικά, κάτι τι λίγο, που είναι έκφραση αγάπης και αγώνα για τα δίκαια όλων μας ως Ελλήνων, απέναντι σε οποιοδήποτε διαστρεβλωτή και παραχαράκτη της Ιστορίας. 

Οσο προχωρούσα την σκέψη μου και την έρευνα στις πηγές πολλοί με πλήγωναν τόσο όσοι διεστρέβλωναν την ιστορική αλήθεια από τους μιλούντες τις βαρβαρικές γλώσσες αλλά πολλοί περισσότερο εκείνοι που ήθελαν να αποκαλούνται Ελληνες και μάλιστα κουλτουριάρηδες και προοδευτικοί. Προσπαθούσα βρώ την αλήθεια, κάπου ανάμεσα σε όλα εκείνα που έλεγαν οι διάφοροι και έλεγαν, από τους λεγόμενους «φωτισμένους» καθηγητάδες και ακαδημαϊκούς και εκείνο που ανακάλυπτα, για μιά ακόμη φορά την ζωή μου, ήταν ότι αρκετοί από όλους εκείνους ήταν απλά ταγμένοι να υπηρετούν κάποιους ή κάποιες πολιτικές ιδεολογίες ή διάφορες σκοπιμότητες. Αρχισαν να γυρίζουν στο μυαλό μου διάφορες σκέψεις και να στρέφομαι στις προσωπικές μνήμες και τα ακούσματα που είχα απο τους γεροντότερους, τόσο της οικογένειας μου όσο και του ευρύτερου περιβάλλοντος μου, τα χρόνια που έζησα στην Μακεδονία. 

Σπούδασα στην Μακεδονία και συγκεκριμένα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης στα χρόνια που ακόμη υπήρχε κομμουνισμός στην ενωμένη τότε Γιουγκοσλαβία και την κυβερνούσε ο Τίτο. Επισκεπτόμασταν τα Σκόπια απο την Θεσσαλονίκη, αρκετές φορές τον χρόνο και πηγαίναμε εκεί, νέα τότε παιδιά, φοιτητές γιατι είχε φτηνή λαϊκή αγορά και αγοράζαμε μπανάνες που στα τέλη της δεκαετίας του ’70 αρχές ’80 ήταν ακριβές. Παραξενευόμασταν με την λέξη Μακεδονία, γραμμένη στα σλάβικα αλλά κανείς ποτέ ούτε οι πανεπιστημιακοί μας δάσκαλοι δεν μας είχαν πεί τίποτα γι αυτό. Απο την άλλη μεριά οι Σκοπιανοί είχαν ένα διαρκές αλλησφερίσι με την αγορά της Θεσσαλονίκης, όπου παντού έβλεπε κανείς επιγραφές στα βουλγάρικα, στα σκοπιανά και φαινομενικά η ζωή κυλούσε ήρεμα και οι δυό λαοί είχαν ένα διαρκές σούρτα φέρτα, χωρίς κανείς να ενοχλεί τον άλλο. Τα χρόνια πέρασαν και μαζί τους και η φοιτητική ζωή στην Θεσσαλονίκη μέχρι την στιγμή της πτώσης του κομμουνισμού, του θανάτου του Τίτο και την «γέννηση» απο το πουθενά θαρρείς του Μακεδονικού προβλήματος για την συνείδηση του Ελληνικού Λαού. Ομως, το πρόβλημα δεν γεννήθηκε τότε. Απλά το πρόβλημα υπήρχε, αλλά το κάλυπτε μιά χαρά η αγορά και οι οι δικές της αξίες και κανόνες λειτουργίας της που δυστυχώς η μόνη ηθική που συνήθως τις την διέπει είναι η συναλλακτική και οικονομική ηθική. Το χρήμα δεν γνωρίζει πατρίδα και έθνη.Οταν όμως διαλύθηκε η Γιουγκοσλαβία και έπρεπε το Σκοπιανό καρκίνωμα να πάρει μορφή και υπόσταση, έγινε η έκρηξη του ηφαιστείου. Και στην Ελλάδα, οι ίδιοι εκείνοι πολιτικοί που κάλυπταν και αναπαύονταν στον ύπνο του εφησυχασμού, ανίκανοι πάντα και το ίδιο κατώτεροι κάθε φορά των περιστάσεων, άρχισαν να αντιδρούν, σε ότι οι ίδιοι και η ράτσα τους επι δεκαετίες και σε συνέχειες “κληρονομικώ δικαιώματι” είχαν συμφωνήσει σιγή και αδράνεια. 

Τότε αφυπνίζονται οι Ελληνες, με έξαρση το έτος 1992 ειδικά, όταν για πρώτη φορά διεθνώς και επισήμως, στα πλαίσια της ελευθερίας και των δικαιωμάτων, ή σε κάθε περίπτωση των προβαλλομένων ως τέτοιων, των βορείων σλαβόφωνων γειτόνων μας, την δική τους στέρηση δικαιωμάτων. Αμεσα, απαιτητικά και κατά τον πιό χυδαίο και πρόστυχο τρόπο διαστρέβλωσης ιστορίας και με την χρήση του πιό χυδαίου σωβινιστικού αλυτρωτισμού, οι βόρειοι γείτονες μας, μάς το στερούν το δικαίωμα να αποκαλούμε εαυτούς Μακεδόνες, διεκδικώντας παγκοσμίως το όνομα αυτό για λογαριασμό του κρατικού τους μορφώματος και τής εθνολογικά ανομοιογενούς πληθυσμιακής σύνθεσης του κρατιδίου τους. Η επιτυχία τους στο ανοσιούργημά τους αυτό είναι σαφής και δεδομένη από την στιγμή που εξυπηρετεί απόλυτα τα οικονομικά συμφέροντα της δύσης, τον παλαιό ρωσικό πανσλαβισμό και τον σλαβικό κόσμο της περιοχής και επιτυγχάνουν μονομερώς την αναγνώριση του κράτους τους, ως «Μακεδονία», κάτι που δεν αποδέχονται οι Ελληνες. 

 Στην υπόθεση αυτή η προπαγάνδα και τα συμφέροντα των δυτικών καλά κρατούν και έτσι ποιός θα κάτσει να λάβει υπόψη και να ασχοληθεί με εκείνα που λένε οι Ελληνες; Αν μάλιστα διαπιστωθεί ότι οι Ελληνες δεν υπακούν πλήρως τα αφεντικά τους, τότε δίδεται και μια εντολή στην Τουρκία, τον μόνιμο «μπαμπούλα» να δημιουργήσει και κάποιο «θερμό» επεισόδιο στο Αιγαίο και έτσι επανέρχεται η «ηρεμία» στην αυτοκρατορία των πολλών αστεριών. Οσον αφορά το σκοπιανό μόρφωμα, αυτό ανοίγει την πόρτα του οίκου του στους στρατοφορεμένους επιβήτορες απο τις πέραν του μεγάλου ωκεανού χώρες, δίδοντας προς χρήση τους ότι διαθέτει, με αντάλλαγμα μια εθνοσωτήρια για αυτό υπόσταση και όνομα. Αυτά τα δύο στοιχεία για αυτό το κρατιδιακό μόρφωμα δηλαδή εθνική ταυτότητα και όνομα, είναι απαραίτητα για την συνοχή του, ώστε να μη διαλυθεί, εις τα εξ ών συνετέθη δηλαδή εκείνο το σύνολο το οποίο αποτελεί τα ανομοιογενήκαι άμεσα διαιρετά εθνολογικώς στοιχεία του. Επιπλέον, με την επιλογή του ονόματος Μακεδονία και του λαού του ως Μακεδόνες, του δίδεται η ευκαιρία της επέκτασης του νότια και της εξόξου τους προς την θάλασσα και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της βόρειας Ελλάδας, μέσω ενός σωβινιστικού αλυτρωτισμού υποστηριζομένου ανοικτά απο τις Ευρωπαϊκές «φίλες» προς την Ελλάδα χώρες και την μεγάλη big sister.

Οταν το κύμα της αντίδρασης άρχισε να διογκώνεται στο σύνολο του Ελληνικού λαού και του Εθνους, αναγκάσθηκαν και οι πολιτικοί της Ελλάδας να προχωρήσουν σε κάποια βήματα αντίδρασης με βαριά καρδιά και με την ελπίδα, όπως είπε κάποιος απο το συνάφι τους (τότε το 1992 μετά την χριστιανική χρονολόγηση) ότι σε δέκα χρόνια το όνομα αυτό (δηλαδή το «Μακεδονία») θα το έχουμε ξεχάσει (Κώστας Μητσοτάκης)  ή θα μας έκαναν να το ξεχάσουμε συμπληρώνω με επιφύλαξη. Εκείνους τους πρώτες «αντιδράσαντες» πολιτικούς, διαδέχθηκαν εκείνοι του μικρότερου ακόμη αναστήματος και εμβέλειας, καλοζωϊσμένοι, με παραγεμισμένα σώματα και ηλίθια μειδιάσματα, οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές σπουδές στα αμερικάνικα πανεπιστήμια ή γόνοι προηγούμενων πολιτικών σε μιά λειτουργία ενός καθεστώτος πολιτικής και πρωθυπουργικής οικογενειοκρατίας. Θαρρείς και αυτοί όπως στις «ελέω Θεού» βασιλείες και όχι μέσα απο δημοκρατικές διαδικασίες βγαλμένοι. Απο αυτούς πάλι η Ιστορία ήταν πολύ μακρυά και άγνωστη, ενοχλητική και διακόπτουσα την αδηφάγο όρεξη τους για κατασπατάληση δημοσίου χρήματος και οικονομικών πόρων και ήταν κάτι που θα τους εμπόδιζε να οδηγήσουν την πατρίδα μας στον γκρεμό για το δικό τους οικονομικό όφελος και εκείνων που υπηρετούσαν και υπηρετούν. Ετσι λοιπόν όντας υπηρέτες ξένων αφεντάδων οδήγησαν τεχνιέντως, εκμετταλευόμενοι αδυναμίες και ραγιαδιστικά κατάλοιπα, τον Ελληνικό λαό σε μαρασμό και κατέληξε το Μακεδονικό στις μέρες μας, να αποτελεί περισσότερο αντικείμενο αναρτήσεων στο facebook παρά σοβαρό πρόβλημα στις καρδιές και τις σκέψεις των Ελλαδιτών. Φυσικά, τι να πρωτοσώσουν και τι να πρωτομαζέψουν οι άνθρωποι αυτοί, όταν η επιβίωση τους έχει γίνει δυσβάσταχτη και η μετανάστευση και πάλι προτεραιότητα; Για ποιά πατρίδα και ποιά Μακεδονία να παλέψουν και να αγωνιστούν όταν πρέπει να την εγκαταλείψουν και πάλι, ακολουθώντας πανάρχαια παράδοση για την επιβίωση τους; 

Φαύλος ο κύκλος και ο λαός καταπονημένος και δυστυχής, απο υπερήφανος γίνεται μέρα με την μέρα μίζερος και καταθλιπτικός για να μπορέσει να προχωρήσει την σκέψη του, χωρίς προηγούμενο να έχει εξασφαλίσει την καθημερινή του διατροφή. Ενας λαός δεμένος σε ένα καναπέ μικρού σαλονιού, μπροστά σε μιας σύγχρονης τεχνολογίας τηλεοπτική συσκευή, που τον αποβλακώνει και βομβαρδίζει διαρκώς με μαθήματα πολιτικής και κοινωνικής αδράνειας. Ενας λαός που ζεί τον δικό του παράδεισο και το όραμα της καλής ζωής μέσα απο αξίες άκρατου καταναλωτισμού και απομάκρυνσης απο το πνεύμα και την ηθική, τερπόμενος ψυχικά μέσα απο τις εικόνες του προβαλλόμενου άπιαστου ονείρου, γενόμενος μέτοχος του υποκατάστατου ζωής μέσα απο την οφθαλμαπάτη της απαστράπτουσας λαμαρίνας και της πολυτέλειας που δεν πρόκειται να αποκτήσει ποτέ. Ενας λαός που όταν σηκωθεί απο τον καναπέ της πνευματικής και ηθικής του αποβλάκωσης, το κάνει μόνο για να καταγράψει το τέλος του με κόκκινο χρώμα. 

 Αυτό το κόκκινο χρώμα δεν είναι εκείνο το παλιό το δοξασμένο των προγόνων του, αλλά πλέον στις σελίδες της ιστορίας του Ελληνικού έθνους καταγράφεται αύξηση αυτοκτονιών τα χρόνια της κρίσης 2010 – 2012 και επόμενα, ποιός να ξέρει, για πρώτη φορά για οικονομικούς λόγους, επειδή δεν μπορούν οι νεοέλληνες να ανταποκριθούν στο παιχνίδι της ενίσχυσης του παμφάγου κεφαλαίου και των τραπεζών. Το παιχνίδι της τρομοκράτησης του απο την πολιτική του ηγεσία καλά κρατεί και το «Μακεδονικό» καθώς φαίνεται προχωρά σε μιά εξευτελιστική ακόμη μια φορά για την Ελλάδα λύση όχι φανερά βέβαια αλλά σε κρυφά και σκοτεινά κέντρα λήψης αποφάσεως για τις τύχες του κόσμου και των λαών. Το ιερό όνομα της Μακεδονίας μας, φαίνεται ότι γίνεται σημαία και λάβαρο των διαστρεβλωτών της ιστορίας και των συμφερόντων του σύγχρονου δυτικού κόσμου και οι Αλέξανδρος και Φίλιππος αγάλματα πολεμιστές που θα κοσμούν τις πλατείες και τους δρόμους των Σκοπίων.  

Με μεγάλη αγανάκτηση και πικρία αποφάσισα να αραδιάσω τις σκέψεις σε τούτο δώ το κομμάτι χαρτί, δεν είναι ιστορικό δοκίμιο ούτε πολιτική ανάλυση, είναι μιά φωνή ανησυχίας και ξεδίπλωμα ψυχής και σκέψης. Τούτο το πόνημα δεν είναι λογοτεχνικά ή δημοσιογραφικά αξιολογήσιμο, κατά την ταπεινή μου άποψη, ώς προς την τεχνική του αρτιότητα ή την ορθή χρήση της γλώσσας, γιατί όταν το έγραφα δεν έδωσα σημασία σε τυπικές λογοτεχνικές ή γλωσσικές αρτιότητες. Πάντα πίστευα ότι όταν εκφράζεται κανείς εξωτερικεύοντας τον εσωτερικό του κόσμο, εκείνο που προέχει είναι η ειλικρινής απόδοση των συναισθημάτων και των σκέψεων. Αν ήθελα να δημιουργήσω κάποιο έργο τέλειο από φιλολογική άποψη, ίσως να προσέτρεχα σε κάποιον συγγραφέα ή τεχνικό γλώσσας να το έγραφε, ίσως να προσπαθούσα περισσότερο εγώ ο ίδιος με τις όποιες γνώσεις διαθέτω, αλλά πιστεύω ότι δεν θα εξέφραζε τα ειλικρινή μου συναισθήματα. 

Ομως τούτο το πόνημα, δεν είναι πανεπιστημιακή διατριβή ή πτυχιακή εργασία στα Νέα Ελληνικά, αυτό είναι μιά μικρή προσπάθεια συμβολής σε αυτόν τον αγώνα, ένα μικρό λιθαράκι ανάμεσα στα τόσα για να κτισθεί εκείνο το τοίχος προστασίας ιερών και δικαίων. Την στιγμή αυτή ο Ελληνισμός, οι Ελληνες ως έθνος και η Ελλάδα σαν πατρίδα και ιδέα βάλλονται πανταχόθεν απο μια οργανωμένη επίθεση ιδεολογική, οικονομική, πολιτική, πολιτιστική και γιατί όχι και απο μιά πολεμική ενορχηστρωμένη από όλους τους γύρω γείτονες της δυστυχώς. 

Η ιστορία έχει αποδείξει ότι θα προσπαθήσει και θα αντισταθεί μέχρις εσχάτων τουλάχιστον στο επίπεδο των πολιτών της. Οι πολιτικοί της πολύ κατώτεροι των περιστάσεων, θα επιλέξουν τον εύκολο δρόμο της διαφυγής από την ευθύνη και τα αποτελέσματα των ανοσιουργημάτων τους. Η ιστορία ξανακάνει τον κύκλο της και αυτοεπαναλαμβάνεται και οι ισχυροί του κόσμου χρησιμοποιώντας την παλαιά και δοκιμασμένη συνταγή του «διαίρει και βασίλευε» θα αιματοκυλίσουν πάλι την Βαλκανική. 

Με εκτίμηση

Γιώργος Αθανασιάδης

τέλος πρώτου μέρους... η επόμενη δημοσίευση συνεχίζεται με το ιστορικό θέμα της Μακεδονίας και της καταγωγής των Μακεδόνων και η δημοσίευση αυτή, είναι μέρος μεγαλύτερου άρθρου που δημοσιεύτηκε στο παρελθόν στην εντυπη έκδοση του περιοδικού

 ALFA GREEK AUSTRALIAN MAGAZINE 

Πηγή: http://andreikelo.blogspot.com/2014/06/macedonia.html#ixzz33oqBpo3R
Follow us: ToAndreikelo on Facebook

Παναθήναια: Η πιο λαμπρή γιορτή της πιο λαμπρής πόλης

Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, 

τεύχος 1771 στις 1 Αυγούστου 2013

Ξενοφών Α. Μπρουντζάκης

Η πλέον αδιάσειστη και ασφαλής μαρτυρία για την ιδεολογική - πολιτισμική συγκρότηση, τον χαρακτήρα και την ταυτότητα ενός λαού είναι οι ίδιες του οι εορταστικές εκδηλώσεις μέσα από τις οποίες κατανοούμε τις πιο βαθιές, ειλικρινείς και αυθεντικές

Η Αλωση της Πόλης ... 29/5/1453 Λίγα λόγια για την μαύρη επέτειο...

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ 

Αρθρογράφος-Δικηγόρος 

www.athanasiadis-lawyers.blogspot.com.au

EΑΛΩ Η ΠΟΛΙΣ 

"...Η Ρωμανία πέρασεν, Η Ρωμανία πάρθεν, 

Η Ρωμανία κι αν πέρασεν ανθεί και φέρει κι άλλο..." 

(Αλήθεια πού είναι αυτή η Ρωμανία, γιατι στον χάρτη δεν υπάρχει)

Η Κωνσταντινούπολη ή Νέα Ρώμη, ιδρύθηκε και μεγαλούργησε για ενδεκα αιώνες

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στις μητέρες μας! Αφιέρωμα στην γιορτή της μητέρας, αφιερωμένο στην Μητέρα Γή την Μεγάλη Θεά ΔΗΜΗΤΡΑ!

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ 

Δικηγόρος-αρθρογράφος 

e-mail: athanasiadis.g@hotmail.com

www.athanasiadis-lawyers.blogspot.com.au

Τel: 00302102758568, 6981 011 098, 

Sydney: 0061 292613144 

Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ 

Αφιερωμένο σε μια γιαγιά 79 ετών στην Ελλάδα 

Η Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων Αυστραλίας χαιρετίζει με ικανοποίηση την αναγνώριση από το Κοινοβούλιο της Νέας Νοτίου Ουαλίας.

Fred Nile, γερουσιαστής της Πολιτείας της Νέας Νοτίου Ουαλίας 

Η Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων Αυστραλίας χαιρετίζει με ικανοποίηση την αναγνώριση από το Κοινοβούλιο της Νέας Νοτίου Ουαλίας της Γενοκτονίας Χριστιανικών πληθυσμών και εκφράζει ανοιχτά την ευγνωμοσύνη της στο πρόσωπο του Αιδ. Fred Nile, γερουσιαστή της Πολιτείας της Νέας Νοτίου Ουαλίας, ο οποίος εισηγήθηκε

Ραφήνα... Πανάρχαια πόλη-Λιμάνη "Αραφηνίδων Αλών"

Η Ραφήνα απέχει από την Αθήνα 28 χιλιόμετρα, 10 απο το αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος και υπολογίζεται ότι έχει ξεπεράσει τις 16.000 μόνιμους κατοίκους με πολλαπλάσιο αριθμό κατοίκων κατά τη καλοκαιρινή περίοδο. Η γεωγραφική της θέση την έχει καταστήσει ένα πολυσύχναστο παραθεριστικό θέρετρο. Θεωρείται

Time Migrants and the Greek Easter

musing in Hotel Papanikola

It is already Great Friday and I am still in Athens. As it seems I will have this year's Easter in the big city. It's very hard for me to relate with that. Let me explain you and you will see in the following lines the reason Easter is so important to us Greeks, maybe more than Christmas season .

Most Greeks consider Easter days,

The story of Ktima Efthimiadi

A story about how the passion for good food and nature can lead to a successful living in Greece, creating high quality products.

Describing the Ktima Efthimiadi is actually like describing the dream and vision of the founder Euripides Efthimiadis.

Set in a stunning position in the

6 Traditional Guest Houses & Hotels to enjoy Greek Easter

Greek Easter is one of the most beautifull seasons in Greece. In the heart of the Spring, while the Greek nature is blooming and the landscapes are full of colors, gentle warming sunshines, family gatherings and rich of traditional culture, Greek Easter is the best time to visit Greece. Either to meet for the

O ''Τραγοπόδαρος θεός των Δασών'' Πάνας , Panas - God of Flocks and Sheperds

Πιθανότερη ετυμολογία του ονόματος φέρεται εκ της ρίζας Πα = περιποιούμαι, φυλάσσω και εξ αυτού πάομαι και λατινικό pasco = βόσκω.

Η εμφάνιση του Πάνα στην Ελληνική Μυθολογία φαίνεται ν΄ ανάγεται στον 7ο αιώνα π.Χ.. Σύμφωνα με τις επικρατέστερες παραδόσεις γεννήθηκε στο όρος Λύκαιον της Αρκαδίας. Μόλις όμως τον αντίκρισε η μητέρα του τον εγκατέλειψε τρομαγμένη από τη μορφή που είχε, με δύο κέρατα κατσικιού στο κεφάλι, μυτερά αυτιά, γενειοφόρος και τραγοπόδαρος. Ο Ερμής που αντελήφθηκε τη σκηνή έσπευσε και προστάτευσε τον έκθετο Πάνα τον οποίο και μετέφερε στον Όλυμπο όπου και τον παρουσίασε στον Δία και τους άλλους θεούς οι οποίοι και τον καλοδέχθηκαν. Στη συνέχεια επέστρεψε και ανατράφηκε από τις αρκαδικές Νύμφες, οπότε και έγινε φίλος του Διονύσου και εμφανίσθηκε πλέον ως προστάτης των γεωργών και κτηνοτρόφων και των προϊόντων τους, φίλος του κρασιού και του γλεντιού.

Ο Πάνας ήταν ο σύντροφος των Νυμφών και ακούραστος εραστής κάθε νέας ή νέου που πλησίαζε το χώρο του δηλαδή την Φύση. Προστάτης του πολλαπλασιασμού των αιγοπροβάτων δεν άργησε να θεωρείται και ο ίδιος επιβήτορας ακόμη και αυτών. Αγαπούσε τη φυσική υπαίθρια ζωή όπου περνούσε ώρες ατέλειωτες παίζοντας με το ποιμενικό του αυλό, τη σύριγγα. Λέγεται μάλιστα ότι η Σύρριγγα (αρχαία: Σύριγξ) ήταν και αυτή Νύμφη η οποία προκειμένου να τον αποφύγει μεταμορφώθηκε σε καλαμιά. Τότε ο πάνας έκοψε απ΄ αυτή ανόμια τεμάχια καλαμιού τα οποία και ένωσε σε σειρά και δημιούργησε τον αυλό του.

Οι ερωτικές του περιπέτειες που είχε με τις διάφορες Νύμφες είναι πολλές σημαντικότερη των οποίων φέρεται εκείνη της αποπλάνησης της Σελήνης, (ιδεατή ερμηνεία της Νέας Σελήνης)

Χαρακτηριστικός επίσης, σχετικά με το πρόσωπό του, είναι και ο θρύλος ότι στη Μάχη του Μαραθώνα βοήθησε τους Έλληνες εναντίον των Περσών με δυνατές και τρομακτικές φωνές επαναλαμβάνοντας ρυθμικά το όνομά του "παν - παν - παν.... με συνέπεια οι Πέρσες, ακούγοντάς τον, καταλήφθηκαν από πανικό (λέξη που προέρχεται από το όνομα Παν) όπου και υποχώρησαν.

Ο θεός Πάν κατέχει ιδιαίτερη σημαντική θέση στη τέχνη. Τα ιερά του δένδρα ήταν η δρυς και η πίτυς (πεύκο). Σύμβολά του η σύριγγα (ο αυλός του) και η σφενδόνη.

In Greek religion and mythology, Pan (Ancient Greek: Πᾶν, Pān) is the god of the wild, shepherds and flocks, nature, of mountain wilds, hunting and rustic music, and companion of the nymphs.His name originates within the Ancient Greek language, from the word paein (πάειν), meaning "to pasture. He has the hindquarters, legs, and horns of a goat, in the same manner as a faun or satyr. With his homeland in rustic Arcadia, he is recognized as the god of fields, groves, and wooded glens; because of this, Pan is connected to fertility and the season of spring. The ancient Greeks also considered Pan to be the god of theatrical criticism.

Disturbed in his secluded afternoon naps, Pan's angry shout inspired panic (panikon deima) in lonely places.Following the Titans' assault on Olympus, Pan claimed credit for the victory of the gods because he had frightened the attackers. In the Battle of Marathon (490 BC), it is said that Pan favored the Athenians and so inspired panic in the hearts of their enemies, the Persians.

One of the famous myths of Pan involves the origin of his pan flute, fashioned from lengths of hollow reed. Syrinx was a lovely water-nymph of Arcadia, daughter of Landon, the river-god.

Πηγή:βικιπέδια

Η Ωραία Ελένη!

Ένα από τα πλέον τραγικά πρόσωπα της Μυθιστορίας μας, το οποίον έχει ταυτισθεί με την αιτία του Τρωϊκού πολέμου, είναι η Ελένη, η σύζυγος του Μενελάου, η αποκαλούμενη και Ωραία Ελένη!

Αν ανατρέξουμε στην Μυθολογία, θα εύρουμε τις ακόλουθες πληροφορίες δι’αυτήν:

Ήταν κόρη του Διός και της Λήδας, ή κατά μίαν άλλην εκδοχήν, του Διός και της