technology

Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

ΣΥΡΙΖΑ: H ελπίδα που νίκησε... Τώρα η ώρα της πράξης!


Γράφει ο Γιώργος Αθανασιάδης

Δικηγόρος – Θεατρικός Συγγραφέας

377-383 Sussex St

SYDNEY AUSTRALIA

Tel: 0421 969 172




H Ελπίδα που νίκησε... Τώρα η ώρα της πράξης!



Τόσα χρόνια θυσίες και πάλι θυσίες, γύριζαν και τραγουδούσαν οι τσουτζέδες του έθνους, στα τηλεοπτικά κανάλια, στις προεκλογικές τους ομιλίες, στη Βουλή των Ελλήνων, παντού. Μοίραζαν φτώχεια, δυστυχία και ξεπούλημα της Ελλάδας προς πάσαν κατεύθυνση και ο λαός υπέμενε και υπέμενε. Ομως έπρεπε να γνωρίζουν οι υπηρέτες ξένων αφεντάδων ότι δεν είναι δυνατόν ένας λαός, ο όποιος λαός στη γή και ειδικά ο περήφανος Ελληνικός λαός, να κάθεται και να υπομένει για πολύ. Και ποιό το νόημα της θυσίας και για ποιές θυσίες μιλούσαν οι γελοίοι;

Εξ ορισμού η έννοια της θυσίας σημαίνει την συγκατάθεση και αυτόβουλη προσέλευση του θυσιαζομένου, φυσικά όταν μιλάμε για θυσίες που πρέπει να κάνουν άνθρωποι. Ποτέ δεν νοείται θυσία μια πράξη εξολόθρευσης της ζωής, των ονείρων, του μέλλοντος ενός έθνους, ενός μόνου ανθρώπου χωρίς την ίδια του ενσυνείδητη συναίνεση και παραχώρηση όλων αυτών των δικαιωμάτων του απο τον ίδιο. Εφόσον ο υποψήφιος για θυσία δεν συμφωνεί, τότε λοιπόν η οποιαδήποτε μορφής επικείμενη θυσία ΌΤΑΝ και ΟΠΟΤΕ αφορά τον ίδιο τον άνθρωπο είναι απλά ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ. 

Ο Ευρυπίδης σε απόσπασμα του απο το έργο του «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» δύομιση χιλιάδες χρόνια πρίν, μας δίνει την έννοια της θυσίας, δια στόματος Ιφιγένειας. Η νεαρή έφηβη τότε Ιφιγένεια, συνειδητοποιεί το σκοπό της θυσίας της στο βωμό για την Ελλάδα. Αντιλαμβάνεται ότι ο θάνατος της θα φέρει το γενικό καλό , εν προκειμένω τον απόπλουν των Ελλήνων, για την κατάληψη της Τροίας και την αποκατάσταστη της τιμής. Θεωρεί, ότι η Ιστορία θα την δικαιώσει και θα την ανταμείψει για την ηρωϊκή της εκείνη πράξη και απλώνει το χέρι της στον εκτελεστή πατέρα της. 

Συνεπώς, πού είδαν οι κύριοι Σαμαροβενιζέλοι ή ο Γιωργάκης (ΓΑΠ) θυσίες του ελληνικού λαού; Ποιός Ελληνας είναι εκείνος, ο οποίος δέχθηκε αδιαμαρτύρητα να θυσιαστεί, στο όνομα της ευημερίας των τραπεζών, του μεγάλου κεφαλαίου και του ξεπουλήματος της χώρας; Πότε εκφράστηκε αυτή η συναίνεση απο μέρους των πολιτών; 6000 πολίτες οδηγήθηκαν πλέον στην αυτοκτονία, δηλαδή μια μικρή κωμόπολη, εξαφανίστηκε απο το χάρτη. Αυτοί τους δολοφόνησαν!

Οι ίδιοι αυτοί αναίσχυντα και ανερυθρίαστα, χωρίς ίχνος ντροπής και μετάνοιας, τολμούσαν και μιλούσαν για θυσίες του λαού και για μια χώρα που κράτησαν όρθια πάνω στα πτώματα των πολιτών της. Στο μεταξύ, το νέο, το ελπιδοφόρο ερχόταν και μαζί του φαντάζομαι ότι θα έρθει και η νέμεσις όπως είναι και το μήνυμα που μας στέλνει απο την Αθήνα ο Αριστείδης Αθανασιάδης 22 ετών, επι πτυχίω φοιτητής και blogger, εκκολαπτόμενος δημοσιογράφος. Μας είπε απο την Αθήνα:

«Ζήσαμε στην Ελλάδα, την απόλυτη ΥΒΡΙΝ όλο αυτό το διάστημα. Τα παιδιά της μετανάστευαν κοι πολίτες αυτοκτονούσαν. Πάντα μετα την ύβρι και αυτό είναι νομοτέλεια, ακολουθεί η ΝΕΜΕΣΙΣ και η ΤΙΣΙΣ. Με την εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ για την διακυβέρνηση της χώρας, με το όποιο ποσοστό και κυβερνητικό σχήμα και με σύνθημα η ελπίδα έρχεται και η ελπίδα θα νικήσει, θεωρούμε ότι η ελπίδα νίκησε πλέον. Ομως, η νίκη αυτή, δε πρέπει επ ουδενί να μείνει στο επίπεδο των πανηγυρισμών και να είναι Πύρρειος νίκη. Η νίκη αυτή πρέπει να οδηγήσει:

1) Στη Νέμεση και ήρθε ή ώρα της κρίσης και της απόδοσης Δικαιοσύνης. Το αίμα των 6000 νεκρών των τελευταίων ετών και η απαίτηση των εκατομμυρίων ψηφοφόρων ζητούν εκδίκηση και απόδοση δικαιοσύνης. Η δικαιοσύνη αποδίδεται μέσω των σωστών εκείνων αποφάσεων που θα οδηγήσουν στην τίσιν (τιμωρία) των ενόχων της αιματοχυσίας του Ελληνικού λαού

2) Ο Ελληνικός λαός, απαιτεί απο τον νεοκλεγέντα πρωθυπουργό της Ελπίδας, που ήρθε να γίνει πράξη και η τιμωρία των όποιων εγκάθετων και εξυπηρετούντων αλλότρια συμφέροντα ενόχων της αιματοχυσίας του λαού. Επομένως, η Ελπίδα που ήρθε πρέπει να γίνει πράξη

Η ιδιαιτερότητα, είναι ότι μέσα απο μεγαλόστομες υποσχέσεις σε ένα καταταλαιπωρημένο και δυστυχισμένο λαό, που προσπαθώντας να ανακτήσει την υπερηφάνεια του και αποφασισμένο να φτάσει την αντιπαράθεση του στα άκρα, ο ΣΥΡΙΖΑ αναρριχήθηκε στην εξουσία και όλοι μας που στηρίξαμε την προσπάθεια αυτή, περιμένουμε και σύντομα τα λόγια να γίνουν πράξεις.» 

Εγώ πάλι απο εδώ απο το Σύδνεϋ παρακολούθησα όλη την εκλογική διαδικασία. Η ελπίδα του ΣΥΡΙΖΑ, ήρθε και νίκησε και πρέπει να γίνει πράξη. Η Ελπίδα αυτή, δεν είναι μόνο ελπίδα για τους Ελληνες . Είναι ελπίδα και για τους Ισπανούς του κινήματος PODEMOS και για τους Ιταλούς και θα γίνει και για τους Πορτογάλους και όλο τον ευρωπαϊκό νότο, ένα κίνημα ανανέωσης και αλλαγής, μια νέα ζωή κόντρα στη καταδυνάστευση της Μέρκελ και των άλλων βορειοευρωπαίων. 

Την πρώτη χαρά επιβάλλεται και θα επιβληθεί να διαδεχθεί η σκληρή δουλειά και η σκληρή μάχη. Τα γραφικά πρόσωπα της Τρόϊκας και του Τομσεν, πρέπει να τιμωρηθούν και να αποπεμφθούν απο τη χώρα άμεσα σαν την κακια αρρώστια



Εν αναμονή λοιπόν, της νίκης του φωτός και της ελπίδας , πάνω στο σκοτάδι....